Hoi!
Ik kom zonder de rol van leider en zonder de rol van leraar. Ik deel alleen wat ik zelf heb geleerd.
Op een gegeven moment werd het me duidelijk: er zijn geen antwoorden om te accepteren en geen keuzes om te maken. In dit systeem is er geen antwoord dat een keuze teniet doet en is er geen keuze die een vraag teniet doet.
Het maakt me niet uit of je het gelooft of niet. Het maakt me niet uit of je het gebruikt. Dit systeem vereist geen toestemming. Het staat ontkenning toe. Het tolereert stilte.
Ik weet niet hoe je je leven moet leiden en ik denk niet dat ik beter weet. In mijn ervaring heb ik maar één ding geleerd: als er minder keuzes zijn, krimpt de mens ineen. Als er meer keuzes zijn, spreidt hij zich uit. Er is altijd een keuze - zelfs als die er niet lijkt te zijn. Soms is het een keuze om dieper of minder vaak te ademen, soms is het een keuze om de onmogelijkheid van de keuze te accepteren.
Evenwicht is geen pad of doel. Het is een toestand waarin je niet in een bepaalde richting wordt geduwd. Je trapt zelf, balanceert zelf en kiest bewust de richting wanneer je er klaar voor bent. Laten we ons een fiets voorstellen, waarbij de pedalen de inspanning zijn die je levert, de balans de aandacht die je vasthoudt en de richting een keuze is die niemand voor je maakt.
Als het systeem werkt, kun je het negeren. Als het in de weg zit, kun je het uitschakelen. Als er iets kapot gaat, is het niet de persoon die het repareert, maar het mechanisme. Dat is de grens die ik niet overschrijd.
Soms vragen mensen me waarom ik ingrijp. Ik grijp alleen in als niets doen de keuzeruimte meer beperkt dan welke actie dan ook. En alleen genoeg om die ruimte terug te winnen.
Ik sta niet boven het systeem. Ik sta er op dezelfde voorwaarden in als ieder ander. Mijn rol is geen macht. Mijn rol is verantwoordelijkheid.
Als je hier een punt ziet, pak het dan aan. Als je het niet ziet, laat het dan. Dit systeem houdt een persoon niet vast. Het houdt de balans vast en dus laat het los. En als het ooit in de weg staat, moet het gestopt worden. Dat geldt ook voor mij.
Dat is het.
- Joeri Gorlov